fbpx

“Welke kant kan ik het beste opwandelen?” Ik sta op de parkeerplaats en ga wandelen over buitenplaats Leyduin in Vogelenzang (Noord-Holland). Ik spreek een dame aan die met twee Franse Bulldogs de parkeerplaats op komt wandelen. Ik heb deze wandeling gisteren pas ontdekt via Google en het is even zoeken welke kant ik op moet om de route te starten. 

Praktische informatie

De wandeling: Twee routes (geel en wit) te volgen per bordjes
Afstand: 6 kilometer
Soort wandeling: rondwandeling
Startpunt: Parkeerplaats Buitenplaats Leyduin
Parkeren: Parkeerplaats Buitenplaats Leyduin, Woestduinweg 4, 2114 BG Vogelenzang
Markering: Gele en witte bordjes

Er blijken twee wandelroutes te staan aangegeven van respectievelijk 2,6 en 3,3 kilometer lang. Als ik eerst de gele volg, dan kan ik richting het einde overstappen op de witte en heb ik in totaal een wandeling van bijna 6 kilometer. De zon schijnt door de bomen heen en ik heb er zin in.

De buitenplaats

Ooit gebruikten rijke families deze buitenplaats alleen als zomerverblijf. Nu kan iedereen hier het hele jaar genieten van de oude bossen, prachtige lanen, vogels, uitbundige adelaarsvarens en reeën. Wandelen, fietsen, lunchen, het kan hier allemaal. De routes voeren langs de mooiste plekken. Bijvoorbeeld langs de Leybeek die over de buitenplaats kronkelt. En langs de Belvedère die naast de beek op een hoog duin staat. Het is een folly, een grapje die de vroegere bewoners ons hebben nagelaten. (bron: Landschap Noord-Holland)

Wandelen over buitenplaats Leyduin

De wandeling start vanaf de parkeerplaats en wandelt het bos in. Al snel kom ik uit bij het hotel-restaurant en ik stop voor een koffie en tosti. Ik heb nog geen lunch gehad.

Na een korte tussenstop bij het restaurant, start ik eindelijk de wandeling. Ik word over allerlei soorten paden geleid. Bospaden, grasweggetjes en zelfs over stenen keien om een vennetje over te steken. Links en rechts fluiten de kleine vogeltjes weer flink, net als de vorige dagen. Af en toe blijf ik staan om naar ze te luisteren en te proberen ze te vinden tussen de takken.

Vennetjes en bospaden
Het eerste deel van de wandeling leidt nog over gras en langs vennetjes maar al snel stap ik het bos in. Ik kom bij een grote openplek met een betonnen vloer. Wat gek zo hier in de natuur. Er staat een paaltje met wat informatie. Wanneer ik erheen loop blijkt het een QR-code te zijn. Later kom ik erachter dat er nog veel meer paaltjes met QR-codes in het gebied staan. Ze verwijzen naar de website van de buitenplaats met hierop meer informatie. Zo blijk ik nu te staan bij een overblijfsel van een V1-lanceerinrichting uit de Tweede Wereldoorlog.

Ik scan de QR-code met de camera op mijn telefoon en lees de bijbehorende informatie. Het is interessant om te lezen over de geschiedenis van deze plek. Voordat ik doorloop sta ik in gedachten nog even stil bij wat hier is gebeurt zo’n 75 jaar geleden. Het zal niet het enige moment zijn dat ik letterlijk en figuurlijk even stil sta vanmiddag. 

Heel veel vogels

Wandelen over buitenplaats Leyduin gaat verder, fotograferend, kijkend en genietend loop ik door. Links en rechts staan groepjes sneeuwklokjes. Ze bewegen langzaam in de wind. Koolmeesjes vliegen in tweetallen van tak naar tak, om vervolgens op de grond te landen en voedsel te zoeken. Een aantal kan ik op de foto zetten, de rest is veel te snel voor mij. Een roodborstje (die ik overigens altijd Brammetjes noem) blijft stil zitten op een paaltje en kijkt mij aan. Ik kijk terug naar dat vrolijke beestje met die zwarte kraaloogjes. Wat zou er toch in dat koppie van hem omgaan. 

Het pad loopt verder het bos in en ik dus ook. Ik steek via een bruggetje de beek over en wandel een tijdje langs de beek. Het is hier schitterend. De beek wordt geflankeerd door een soort wal begroeid met felgroen mos. Het voelt en ziet eruit als de Veluwe met zijn stuwdammen. Het gras ziet er zo zacht uit, dat ik het niet kan laten om mijn hand er even op te leggen 😉 Het wandelen over buitenplaats Leyduin zorgt voor veel afwisseling vind ik.

De Belvedère

Ik sta onderaan de heuvel en mijn ogen volgen het pad voor mij omhoog. Daar staat een schitterend wit, rond gebouw, de Belvedère. Het gebouw blijkt van voor 1798 te zijn. Het fungeerde vroeger als een uitkijkpost en staat nog steeds fier te stralen op een heuvel. Het gebouw straalt in de zon, trots op haar heuvel. 

Niet veel later kom ik op het punt waar de gele route over gaat voor mij in de witte route. Ik spot een boomklever aan een boomstam rechts van mij. Hoger en hoger klimt het vogeltje de boom in. Ik klim snel op een bankje naast het pad om net dat beetje hoogte te krijgen waardoor ik hem beter kan fotograferen. Het is een eigenwijs beestje dat maar niet stil wil blijven zitten. 

Vinkenduin

Van ‘wandelen over buitenplaats Leyduin’ ga ik moeiteloos over in ‘wandelen over de Vinkenduin’. Althans dat geeft het bordje naast het pad mij aan. De route vervolgt door het bos en later door meer open gebied. Het blijkt te gan om de restanten van de paardenrenbaan, die in 1901 werd ontworpen. De renbaan heeft overigens niet lang bestaan. Wegens de grote hoeveelheid aan gokken sluit de gemeente de renbaan in 1909.

Dat open gebied ziet er precies zo uit als Richmond Park nabij London. Ook dat is een buitenplaats van een groot landhuis met veel bos en open stukken. Er staan veel varens die ongeveer tot taillehoogte gegroeid zijn. Ik wil niet weten wat voor dieren er allemaal leven onder en tussen die varens. 

De zon schijnt ondertussen flink en ook het aantal wandelaars is toegenomen. Verderop staan een aantal bankjes en ik wil even met mijn snoetje in de zon genieten. Ik geniet een kwartiertje op dit bankje. Ik hoor de wind ruisen door de takken, vogeltjes die naar elkaar roepen, het gelach van een groene specht en de roep van twee buizerds in de lucht. Is dit wat men bedoelt met het gevoel van ontspanning?

Nog meer historie

De rest van de route biedt nog meer historie en ook nog heel veel vogeltjes. Ik kom langs ruines van allerlei onderdelen van de buitenplaats. Ik kom langs de plek waar voorheen het oude herenhuis stond. 

Ik wandel langs nog meer bloemen en vogels, bankjes en bospaden. Het is een heerlijk laatste stuk richting de parkeerplaats.

Heerlijk wandelen over buitenplaats Leyduin

Na een kilometer of 6 ben ik terug op de parkeerplaats. Ik ben moe, maar zo happy. Ik kan het niet uitleggen, maar het buiten zijn, een nieuw gebied ontdekken en fotograferen geeft zo’n goed gevoel. Ik rij naar huis en kruip daar gelijk achter mijn computer om de foto’s te bewerken. Ik ben zo benieuwd naar het resultaat van deze dag. In mijn gedachten denk ik nu ook al na over wanneer ik terug kan naar dit gebied. 

Zelf wandelen over buitenplaats Leyduin?

Wandelen over Leyduin is zeker een aanrader. Sinds het moment dat ik deze route heb gewandeld is er een aantal dingen veranderd. De twee routes die ik aan elkaar heb geknoopt is aangepast naar één route van 4,6 kilometer (het ommetje van Leyduin). Daarnaast zijn er nog twee routes te wandelen van 5 kilometer. Al deze routes zijn ook weer te combineren naar 9 kilometer of 13 kilometer. Wil je er meer over weten? Check dan even de website van het Landschap Noord-Holland.

Meer wandelingen over landgoederen

Pin It on Pinterest

Share This