...

Per toeval kom ik terecht op Landgoed Weldam voor mijn volgende wandelavontuur. Ik ben op vakantie in Twente en zoek naar een wandelroute in de buurt. Ik kom in die zoektocht terecht op de omgeving Goor en Diepenheim en besluit een wandelroute uit te stippelen. Via verschillende hoogtepunten uit Komoot, de navigatietool die ik gebruik voor veel wandelroutes. Bij aankomst op de parkeerplaats blijkt de wandelroute over een landgoed te gaan. Nieuwsgierig ga ik op pad.

Praktische informatie

De wandeling: Wandelen over Landgoed Weldam
Afstand: 7,2 kilometer
Soort wandeling: rondwandeling
Startpunt: Kruising Weldammerlaan & Prins Mauritslaan Goor
Parkeren: Kruising Weldammerlaan & Prins Mauritslaan Goor

De heenreis is al een avontuur

Wanneer ik een wandeling ga lopen via Komoot, dan kan ik bij het wegrijden kiezen voor ‘navigeren naar startpunt’. Vanuit Komoot word ik dan Google Maps geleid en daar staat mijn route uitgezet. Super fijne en makkelijke manier van navigeren die altijd goed gaat. Altijd, tot vandaag dan. 

Wanneer ik wegrij van mijn vakantieadres geeft Google aan dat ik ongeveer 17 minuten moet rijden. Lekker dichtbij dus. Ik volg blind, ja I know niet slim misschien, Google en eindig in een woonwijk in Markelo. Markelo? Woonwijk? Wat doe ik hier dan? Dit is niet goed. Ik check Google en kies nog een keer voor de parkeerplaats waar ik heen wil. Twintig minuten later sta ik weer aan de rand van Markelo. Hmmm tijd voor actie dus. In Google Maps tik ik nu de straatnaam Prins Mauritslaan Goor in en nog eens 22 minuten later parkeer ik de auto op een kleine parkeerplaats naast de moestuin. 

Landgoed Weldam

Weldam, gelegen in de schitterende bosrijke omgeving van Zuid-West Twente, is één van de grotere landgoederen van Oost-Nederland. Het eeuwenoude landgoed, met het kasteel en de tuinen als middelpunt, bestaat uit bossen, akkers, weilanden, beken en karakteristieke lanen, monumentale huizen en boerderijen. Aan de zwart met gele luiken kan men herkennen dat men te maken heeft met een gebouw van het landgoed. 

Het erve en goed Weldam wordt voor het eerst genoemd omstreeks 1380. Wolter van Weldamme werd toen door de Bisschop van Utrecht beleend met “den Weldam vor des Stichts leen – gheleghen in den kerspel van Gore”, Negen jaar later, op Sint Jacobsdag 1389, begint dan de geschreven geschiedenis van het huis Weldam met het charter dat zich nog steeds in het huisarchief bevindt. Daarin geeft Wolter van Weldamme het huis Weldam als onderpand voor schuld aan zijn schoonzoon Willem Splinter, getrouwd met Griete van Weldamme. (Bron: weldam.nl)

landgoed weldam

St Mary’s Chapel Weldam

Vanaf de parkeerplaats wandel ik een stukje naar rechts en sta dan voor de oprijlaan van Kasteel Weldam. Daar mag ik straks heen. Ik ga eerst een kleine lus maken aan de overkant van de weg. Daar liggen een aantal boerderijen en het gebouw waar ik deze lus voor maak… St Mary’s Chapel Weldam.

De kapel werd in 1900 gebouwd in opdracht van graaf Bentinck, eigenaar van o.a. landgoed Weldam en Middachten. Het ontwerp van de kapel is van de Engelse architect W.J. Weatherley. Aan de kapel is dan ook duidelijk de Engelse bouwstijl rond 1900 te herkennen, zgn. cottagestijl.

Vanaf het wandelpad om de kapel heen zie ik de kleine beltoren al boven de bomen uitsteken. Maar niets bereid mij voor op het schitterende kleine gebouw dat er achter de bomen verschijnt. Een idyllisch gebouwtje, waar de zondagse dienst van de Anglicaanse gemeente net is afgelopen. Ik wandel richting het kerkje terwijl er een groepje mensen vanuit de kerk wegloopt. Ik schiet een aantal schitterende foto’s van de buitenzijde. Terwijl ik daar sta, voelt het een beetje alsof ik in Engeland ben. 

Boerderijen van het landgoed

Wanneer ik van de kerk wegloop en het volgende wandelpad oploop blijk ik langs een aantal boerderijen van het landgoed te komen. Schitterende panden, sommige nu opgedeeld in verschillende appartementen, die de sfeer van toen nog steeds uitstralen met hun gekleurde luiken en schitterend aangelegde tuinen. 

Er wordt geschoffeld in de moestuin, gelezen in een tuinstoel en gewandeld met een hond. Hier en daar kom ik mensen tegen en we zeggen elkaar vrolijk gedag. Dat kan ook niet anders met dit mooie weer. Ook mijn muts staat goed deze ochtend.

landgoed weldam

Insmeren maar

Terug bij de oprijlaan van het landgoed besluit ik twee dingen te doen: het eerste is mijn vest uitrekken en het tweede is mijzelf insmeren. Gisteren ben ik een klein beetje verbrand in mijn nek en dat wil ik vandaag voorkomen. Dus wanneer het vest uitgaat en de nek bereikbaar is voor de zon, wordt het tijd om te smeren. 

De geur van de zonnebrand neemt mij mee terug naar de vele wandeltochten van vorig jaar zomer. Het is zo’n lekkere geur die altijd doet denken aan de zomer. Na het insmeren, hijs ik de rugzak weer op mijn rug en wandel ik de oprijlaan af, verbaasd over hoe groots dit landgoed is. Dat had ik niet verwacht. 

Kasteel Weldam ligt verstopt

Vlak voor de hoofdingang gaat mijn route naar links. Het kasteel zelf en de tuinen zijn niet te bezoeken vandaag. Alleen op werkdagen kan ik de tuinen in. Misschien rij ik van de week nog een keertje terug, want wat de sneak peaks tussen de bomen door laten zien, beloven de tuinen schitterend te zijn. 

Het wandelpad gaat aan de linkerzijde langs het kasteel. Het ligt verstopt achter hagen van bomen en hier en daar kan ik tussen de bomen door spieken. Het ziet er heel groots en meeslepend uit. Ik zie de contouren van een doolhof, verschillende grote gebouwen, strak gemaaide grasvelden, aangelegde tuinen en boogbruggetjes. Oh ik ga echt proberen hier nog even langs te gaan in de komende dagen.

Boslanen

Via brede boslanen gaat de route met een boog om Kasteel Weldam heen. Ik wandel over boslanen en kijk aan de rechterzijde uit over de tuinen. De tuinen liggen allemaal achter de slotgracht en ik kan er dus niet bij. Ik passeer een oude Duitse bunker, overgroeid met klimop. Even later kom ik uit op de Poortweg, daar moet ik een heel klein stukje over de weg, de brug over en gelijk na de brug naar rechts. 

Ik sta voor een weiland met hierin een boom in volle bloesem, ernaast een idyllisch boerderijtje en voor de boom een Fries paard. Zo’n statige zwarte. Het plaatje dat het oplevert op mijn camera is een beauty. Het geeft perfect deze lentedag weer. Na het weiland ligt er direct links weer een bospad. Hier schiet ik in en die loop ik helemaal uit. Ondertussen schiet ik verschillende foto’s van de bosanemonen die naast het pad groeien.

landgoed weldam

Geklus op Landgoed Weldam

Er wordt flink geklust op Landgoed Weldam. Waar ik ook wandel, ik hoor het getik van snavels tegen boomstammen. Snel, langzaam en een ritme er tussenin. Midden op een kruising, waar ik eigenlijk rechtsaf hoor te slaan, besluit ik om de een of andere reden de boomtoppen in te kijken. En daar spot ik hem… een grote zwarte specht. Ik verwachte dat het geklus bij een bonte specht zou horen, want ja die kom je vaak tegen. Maar de wat zeldzamere zwarte specht hangt tegen de boom. 

Ik sta een tijd naar boven te kijken. Ik heb geen telelens bij mij dus geen foto. Jullie zullen mij op mijn geschreven woord moeten geloven dat ik hem echt gezien heb. Een tijdje staar ik verwonderd naar boven. Dit is pas voor de tweede keer in mijn leven dat ik er eentje spot en dat wil ik als een mentale foto opslaan. 

Havezate Wegdam

De specht laat ik met rust en ik wandel over de boerenlandweg verder. Onder de bomen door met de zon die over de velden om mij heen schijnt. Ik word ingehaald door een mevrouw op een elektrische fiets. Een stukje verder parkeert ze haar fiets voor een imposant en groot gebouw. Ik ben benieuwd wat het is. Er staat nergens een bord, maar ik ben niet voor een gat te vangen. Ik Google het adres en kom er achter dat ik voor een monumentaal pand sta. 

Het huis werd in 1400 voor het eerst genoemd toen Reinholt en Wolter van Coeverden door de Utrechtse bisschop werden beleend met ‘dat guet, geheiten Weecdam’. Het was toentertijd niet meer dan een boerderij. De familie Van Coeverdens had het goed tot 1849 in bezit. Het huidige huis is in 1758 voor het echtpaar Johan Heidenrijk van Coeverden en Allegonda Isabella van Raesfelt gebouwd. Aan het begin van de negentiende eeuw is het aan de achterzijde uitgebreid. Het Wegdam is in 1897 gekocht door Maria Cornelia van Heeckeren van Wassenaer en toegevoegd aan het landgoed Weldam; sindsdien zijn er geen wezenlijke veranderingen in het omringende landschap gekomen. 

Tijd voor een korte pauze

Een stukje verderop steek ik een brug over en verlaat de boerenlandweg. Ik ben terug in het bos en drastisch toe aan een pauze. Ik wil even zitten en genieten van de zon. Helaas zijn bankjes niet echt voorradig op Landgoed Weldam en dus zit er niets anders op. Ik moet het doen met een boomstam. Met een flesje water, een koekje en de snoet in de zon houd ik het hier wel even uit. 

Dit is het moment om heel even mijn telefoon te checken. Mijn moeder en zus hebben een berichtje gestuurd in de groepsapp en een vriendin vraagt of ik geniet vanuit mijn boshut. Ik stuur wat antwoorden en foto’s en luister ondertussen naar de vogels in het bos. Er passeren wat andere wandelaars, maar echt druk is het niet op het landgoed. 

De laatste kilometers

De laatste anderhalve kilometer leg ik af over bospaden. Over brede paden met kreupelhout aan weerszijde tot ik uitkom op de Kleidijk. Een klein stukje loop ik over de dijk en duik daarna gelijk rechts het bos weer in. Het is een modderig pad waar de wielen van een tractor behoorlijk wat kuilen heeft aangelegd op het pad. Er is veel boomkap nodig op het landgoed in verband met een boomziekte en dat heeft blijkbaar hier ook plaatsgevonden. Via de heuvels en kuilen van dit wandelpad kom ik uiteindelijk weer uit bij de parkeerplaats bij de moestuin. 

Landgoed Weldam

Landgoed Weldam is voor mij een verrassing. Op basis van hoogtepunten in Komoot zette ik een wandelroute uit, niet wetende dat ik langs zulke leuke en mooie gebouwen zou komen en over zulke rustige wandelpaden. Ik heb van de volle 7 kilometer genoten van deze route.

De route is een afwisseling van bospaden en boerenpaden langs weilanden en boerderijen. Een afwisseling van verhard en onverhard wandelen, waarbij het grootste deel onverhard is 😉 Je krijgt een goed beeld van Landgoed Weldam door deze route. Verschillende wandelpaden, uitzichten, gebouwen en dieren kom je onderweg tegen. Een typisch Twentse omgeving.

Wil je geen gebruik maken van Komoot, maar wel kennismaken van Landgoed Weldam? Er zijn verschillende opties voor wandelingen:

 

Meer tips voor Twente

Het Witte Veen; op de grens met Duitsland

Het Witte Veen; op de grens met Duitsland

Witte Veen, een heuvelrijk bosgebied op de grens met Duitsland. Het perfecte stukje Twente als ik het zo mag omschrijven. Net als tijdens mijn wandeltocht in het Springendal, ben ik ook door dit stuk Twente weer enorm verrast. Robuust, moerassig, zomers en sfeervol....

Deel deze wandeling op Pinterest

landgoed weldam
landgoed weldam
mascha

Over mij

Hoi, ik ben Mascha en ik ben dol op wandelen… en schrijven. Dat is dan ook precies de reden dat ik mijn wandelavonturen graag met jou deel. Je vindt hier inspiratie voor natuurgebieden en wandelroutes, tips voor o.a. solowandelen en gratis downloads. Vragen? Neem gerust contact op >>