...

Het Wolvenspoor in Drenthe is nog een wandelroute die mij werd aangeraden door mensen op Instagram. Ik ken, via instagram, ondertussen best wat mensen die in Drenthe wonen en maak elke trip gretig gebruik van hun tips. Tijdens mijn vorige trip kreeg ik als tip al het Blauwe Meer en het beekdallandschap in de Drentsche Aa. Nu is het, naast de Veenpluisroute, de beurt aan wandelroute Wolvenspoor in Drenthe.

Praktische informatie

De wandeling: Het Wolvenspoor
Afstand: 5 kilometer
Soort wandeling: rondwandeling
Startpunt: Parkeerplaats Wolvenspoor|
Parkeren: Olle Hullenweg
Markering: Stenen met een pootafdruk van een wolf

Langere route: Het wolvenspoor – verlengd
Afstand: 9 kilometer

Schoeisel: let op! Het Wolvenpad kan nat zijn en goede waterdichte schoenen zijn dan ook aan te raden

Wandelroute Wolvenspoor

Dat het gaat om het Wolvenspoor in Drenthe moet ik er wel even duidelijk bijzeggen. Er ligt namelijk nog een Wolvenspoor in Nederland en wel in Utrecht. Die laatste, daar gaat het hier dus NIET om. Het Wolvenspoor Drenthe is een wandelroute van Staatsbosbeheer en start vanaf een kleine parkeerplaats aan de Olle Hullenweg. 

De originele wandelroute van het Wolvenspoor is een route van 5 kilometer. Aangezien ik wel wat meer uitdaging wil, heb ik de route uitgebreid naar 9 kilometer. Eerst heb ik de route vanaf de site van Staatsbosbeheer overgezet in Komoot, en ben daarna wat wegen gaan verleggen. Ik heb er natuurlijk op gelet dat ik de leuke delen van het Wolvenspoor in deze langere route heb overgenomen 😉

Wat kom je onderweg tegen?

De route start vanaf de parkeerplaats bij een groot houten bord met hierop de woorden Het Wolvenspoor. Nou je kunt dus niet twijfelen of je wel goed zit. Daarnaast wordt de route aangegeven door de pootafdruk van een wolf op keien langs het pad. Waar het soms eerst even zoeken is, de zwart / witte verf valt niet altijd op in de natuur, is het uiteindelijk een leuke manier om de route te volgen. Het is weer eens iets anders dan gekleurde paaltjes of pijlen. 

Vanaf de parkeerplaats is het eerste stukje een beetje sluip door kruip door tussen wat struiken door, maar al snel sta je op een smal pad tussen de grasvelden. Het gras staat hoog en kriebelt aan mijn handen wanneer ik er doorheen wandel. Hier en daar is het een beetje modderig. De ochtend van deze wandeling heeft het nog geregend. Gelukkig zijn mijn schoenen waterdicht en heb ik nergens last van.

Wolvenspoor

Magisch en mysterieus bos

Via een smal pad tussen en langs de velden kom ik uiteindelijk uit bij een bospad. Het is een smal kronkelpad tussen de loofbomen door. Het is er donker, mysterieus en overal liggen boomtakken en -stammen. Ik weet dat niet iedereen zo’n rommelig bos kan waarderen, maar ik geniet er juist van. En het heeft een reden. De regel in het bos is nu eenmaal dood is leven. Dode bomen, zorgen voor leven in een bos en dus wordt er niets weggehaald. Het mysterieuze zit hem overigens in het feit dat het hier muisstil is, op de vogels na. Het gezang van een zanglijster klinkt dan ook als een echo door het verder stille bos. Ik krijg er gewoon kippenvel van, zo’n bijzondere sfeer hangt er in het bos. 

Langzaam volg ik het pad. Hier en daar moet ik over een boomstronk klimmen en andere keren is er een kleine omweg nodig. Er vormt zich een gedachten in mijn hoofd, zo wandelend door dit bos.

“Life is like a hiking trail. 
It gives you ups and downs. 
Sometimes there’s a hurdle on your way. 
But most of all it gives you 
loads of adventures, brilliant surroundings
and lifelong memories.”

Dit is hoe ik het leven ben gaan zien. Het is soms lastig, uitdagend, domweg stom. Maar het geeft ook zoveel moois. Als je er maar voor open staat en het ziet. Terwijl ik hier door dat donkere bos loop valt mij ineens op dat de lichtinval verandert. De loofbomen verruilen zich voor naaldbomen en de bruine bladeren op de bosgrond worden groene varens. De zon dringt tot de bodem door en voor ik het weet sta ik in een lichte cirkel. Geen goud zonlicht helaas, want er hangt een dik wolkenpak boven het Wolvenspoor vandaag.

Het graasgebied

Vanuit het bos loop ik tegen een groot heidegebied aan, waar runderen grazen. Welk ‘merk’ runderen zal ik nooit weten, want de dieren laten zich niet zien. Ik zie alleen de vele koeienvlaaien door het gebied. In eerste instantie loop ik met de klok mee om het gebied heen. Links van mij ligt het bos en rechts het uitgestrekte gebied. Ik merk dat mijn aandacht vooral naar rechts wordt getrokken. Daar is het licht, open en heb ik verre uitzichten. 

Uiteindelijk na een tijd ga ik door een klaphek het gebied in. Het is een afwisselend gebied waar ik heel lang zal lopen, merk ik later. Ik ga van graspaden, naar zandpaden. Langs vennen en uitgestrekte velden, naar bossen en donker. Wanneer ik twijfel of ik nu nog in het graasgebied ben, zie ik weer vlaaien liggen.

Wolvenspoor

Wolvenspoor in het bos

Uiteindelijk komt het Wolvenspoor uit in de bossen. Het regent niet meer en de komende dagen staat er zon in de voorspelling. Al met al is het dus een warme drukkende dag en na 7 kilometer loopt het water letterlijk van mijn rug. Ik neem hier en daar wat pauzes en drink veel water onderweg. Dit is het gedeelte van de wandeling die afwijkt van de originele route van het Wolvenspoor en ik sta regelmatig even stil om Komoot te checken voor de route. Maar ondanks de warmte is het heerlijk wandelen door het bos tot ik de markering van de wolvenpoot weer oppak.

Vlonderpad Wolvenspoor

Ik volg nog steeds braaf de markering van de pootafdruk, hier ben ik weer terug op de originele route namelijk, wanneer ik stuit op een leuke afwisseling qua paden. Voor mij ligt een kort en smal vlonderpad. Het is hooguit tweehonderd meter denk ik. Al moet je het mij niet kwalijk nemen, wanneer het minder lang is. Afstand meten is nooit mijn beste kwaliteit geweest. 

Om bij het vlonderpad te komen, moet ik nog een stukje door de modder, maar als snel stap ik op het vlonder. Hoog gras groeit aan beide kanten naast het vlonder en soms in een boogje er overheen. Ik loop er doorheen. Mijn voetstappen hoor je met het hout als ondergrond en hier en daar kwaakt een kikker in het water onder het vlonder. Ook dit is weer één van de afwisselingen van een wandelroute als het Wolvenspoor.

Vanaf het vlonderpad wandel ik nog een vijf minuten langs een drooggevallen beek terug naar de parkeerplaats. Ook deze route in Drenthe heeft mij weer verbaasd, net als al die andere wandelroutes in Drenthe

Het Wolvenspoor van Drenthe

De wandelroute is origineel 5 kilometer en wordt aangegeven als een leuke wandelroute voor met kinderen. Nou dat kan ik mij deels wel voorstellen. Het is een route door bijzondere bossen, over een vlonderpad en bruggetjes. Maar toch denk ik zelf dat er voor kinderen nog wat meer spanning in mag zitten, maar ja wie weet heb ik het helemaal mis.

Ik vind de wandelroute zelf een schitterende route. Ik heb hem natuurlijk uitgebreid en voor mij was het hierdoor een perfecte combinatie tussen bospaden, heidevelden, veengebieden en vennetjes. Het ene moment liep ik in een donker bos en de andere keer had ik magische uitzichten over velden. Vlakbij ligt de Veenpluisroute. Die wandelde ik de dag ervoor en ik moet zeggen dat beide routes mij hebben positief verbaasd.

Meer routes in Drenthe

Deel deze wandeling op Pinterest

Wolvenspoor
Wolvenspoor
mascha

Over mij

Hoi, ik ben Mascha en ik ben dol op wandelen… en schrijven. Dat is dan ook precies de reden dat ik mijn wandelavonturen graag met jou deel. Je vindt hier inspiratie voor natuurgebieden en wandelroutes, tips voor o.a. solowandelen en gratis downloads. Vragen? Neem gerust contact op >>

Deze blog bevat affiliate links. Als je via deze links iets bestelt krijg ik hier een kleine vergoeding voor. Jij betaalt niets extra. Wat een affiliate link inhoudt, vertel ik je in de Disclaimer.