...

Ik wil naar de Veluwe, dacht ik op een dinsdagavond, halverwege mijn werkweek. Dit is meestal het moment waarop ik ga nadenken over de wandelroute(s) van komend weekend. Al mijmerend over waar op de Veluwe bedacht ik dat een Klompenpad wel weer leuk zou zijn. Dus zocht ik via de kaart en vond het Speuldepad, een route van 16 km. Ik zet hem over in Komoot, verkortte hem naar 13 km. Nu eerst nog twee dagen werken…

Praktische informatie

De wandeling: Klompenpad Speuldepad
Afstand: 16 of 13 kilometer
Soort wandeling: rondwandeling
Startpunt: Uddelermeerweg in Ermelo
Parkeren: Parkeerplaats Landgoed Staverden
Markering: Paarse pijlen

Al met al vliegt de werkweek voorbij in een vlaag van to do’s en vergaderingen. Maar dan breekt toch echt de vrijdag aan en stap ik om 6.30 uur in de auto naar Gelderland, mijn happy place. 

De kleine stad van Nederland

Eerder wandelde ik al eens door het kleinste dorp van Nederland. Vandaag staat de kleinste stad van Nederland op het programma. Staverden is een buurtschap met nog geen zestig inwoners en blijkbaar heeft het ook stadsrechten. Ik vind dat als Hagenees best grappig. Wij zijn met ruim een half miljoen inwoners en zijn officieel nog een dorp.

Maar terug naar Landgoed Staverden. Ik ben er eerder geweest en het is één van mijn favoriete landgoederen van Nederland. De wandelroute die vandaag voor mij ligt: de verkorte route van klompenpad het Speuldepad. Klompenpaden staan garant voor de mooiste wandelingen in de provincies Utrecht en Gelderland en gaan over landgoederen, historische paden en dwars door boerenland. 

Bekijk andere Klompenpaden die ik wandelde

Speuldepad

Volg de paarse bordjes

Om 7.45 uur parkeer ik de auto bij Landgoed Staverden en ga ik op weg. Het eerste paarse bordje is al snel gevonden. De auto staat vlakbij een bruggetje en op de brug hangt het eerste bordje. Over Landgoed Staverden wandel ik de eerste kilometer. Via de aangelegde tuinen, langs de brasserie, over het bruggetje bij de watermolen. Ik passeer Kasteel Staverden een schitterend wit gebouw.

In 1298 verleende de Roomse koning Rudolph von Habsburg stadsrechten aan de bestaande hof Staverden. Het idee van de toenmalige graaf van Gelre (Reinald I) was om op deze plek een florerende stad te stichten. Na het bouwen van een kasteel, een grachtenstelsel en bijgebouwen heeft Reinald dit idee laten varen en is de stad een landgoed geworden, echter wel met behoud van stadsrechten. De “hof” Staverden werd vervolgens door de Geldersche hertogen in leen uitgegeven.

Het landgoed heeft een oppervlakte van in totaal 718 ha en strekt zich uit over een lengte van bijna 7 km, vanaf de Stakenberg in het Noorden tot bijna bij het Uddelermeer in het Zuiden. Het bestaat voor ongeveer 340 ha uit bos, 310 ha landbouwgrond en 70 ha natuurterreinen, wegen en gebouwen. Zonder te overdrijven kunnen we zeggen, dat het door de grote afwisseling van loof- en naaldhout, houtwallen, beekjes en bloemrijke velden een van de mooiste natuurgebieden van ons land is.

Tussen al het groen in Staverden liggen 18 karakteristieke boerderijen, het witte kasteel, de villa en nog eens 30 andere woningen. Verschillende van deze gebouwen zijn aangemerkt als Rijks- of Gemeentelijk monument. In 2000 zijn ze voorzien van een schildje met een pronkende pauw. (bron: beleefstaverden.nl)

Speuldepad

De paden en lanen van het Speuldepad

Vanaf het landgoed wandel ik het bos in. Via verschillende bospaden en lanen doorkruis ik landgoed Staverden. Ik steek verschillende keren de Staverdense beek over. Wat ik nu al heerlijk vind aan het Speuldepad is de rust. Er zijn niet alleen geen andere wandelaars op het pad te vinden tot nu toe, maar ook de omgeving straalt rust uit. De zon schijnt tussen de bomen door en ik hoor alleen de vogeltjes. 

Tussen al die bospaden en -lanen door, wandel ik regelmatig langs boerderijen en velden. Het gras staat hoog en de vlinders en bijen vliegen af en aan. Er waait een zacht windje en het gras beweegt mee. Een echt lentedag zoals een lentedag zou moeten zijn. 

Voormalig Huis Leuvenum

Iets verder op het Speuldepad wandel ik langs het huidige Huis Leuvenum. Een schitterend statig pand van twee verdiepingen, omringd door een schitterende tuin met strakke grasvelden en bloeiende rododendrons.

Vanuit de bossen loop ik een terras tegemoet. Het is het achterterras van horecagelegenheid De Zwarte Boer. Helaas is het nog te vroeg in de ochtend en zijn ze niet open, maar het is een heerlijke plek. Aan de rand van dit terras staat een muur met een muurschildering. Het is een schildering van het voormalig Huis Leuvenum.

Speuldepad

De Harderwijkse familie van Westervelt koopt in het begin van de achttiende eeuw aan de Leuvenumsche beek grenzende gronden. De familie laat op het terrein voor eigen bewoning in 1744 een huis van aanzien bouwen. Het huis staat nabij De Zwarte Boer. De Harderwijkse familie van Westervelt koopt in het begin van de achttiende eeuw aan de Leuvenumsche beek grenzende gronden. De familie laat op het terrein voor eigen bewoning in 1744 een huis van aanzien bouwen. 

Het oude huis uit 1744 staat op een eilandje achter De Zwarte Boer. Een vierkant herenhuis met twee verdiepingen. Op het voorplein in de zomer oranjebomen in kuipen en zwanen in de gracht. Aan de andere kant van het water een hertenkamp. Door een slechte staat wordt het afgebroken in 1854. Door de sloop komen stenen vrij. Leuk feitje is dat deze stenen zijn gebruikt voor de verbouwing van uitspanning De Zwarte Boer. (bron: mijngelderland.nl)

Ik kijk een tijdje naar de muurschildering en krijg al snel gezelschap. Een zwart witte kat loopt nieuwsgierig op mij af. Hij of zij is nog niet zo oud en echt waar, het liefste stop ik hem in mijn tas en neem ik hem mee naar huis. Maar ik moet het doen met vijf minuten kopjes en kriebelen achter de oren. 

Lange boerenwegen

Dat het Speuldepad een afwisselende wandelroute is, wordt mij met elk nieuw deel verder duidelijk. Vanuit de bossen kom ik, via De Zwarte Boer, uit op een lange boerenweg. Het is een brede geasfalteerde weg tussen de landerijen door. Grote groene velden en kleine weilanden met koeien worden afgewisseld door kleine strookjes bos. De enige die ik hier tegenkom is een boerin op een fiets. In de bak voorop heeft ze emmers met biks voor koeien vertelt ze. Ze is op weg naar verschillende weilanden om de koeien hun ontbijt te brengen. Terwijl zij weg fietst, pak ik een boomstam langs de kant van de weg voor een pauzemomentje.

Zittend op die boomstam realiseer ik mij hoe gelukkig ik word van dit buitenspelen. Het is niet alleen het buiten zijn en ook niet alleen de natuur om mij heen. Het is het gevoel van vrijheid, van herinneringen maken en avonturen beleven. Het besef dat ik niemand verantwoording verschuldigd ben, behalve mijzelf. En dat niemand dit momentje op deze boomstam nog van mij afpakt. Het is puur genieten van het leven. 

Speuldepad

Zandpaden en uitgestrekte heide

Het geasfalteerde pad gaat over in een breed zandpad door het bos. Een heel stuk wandel ik tussen vijftig tinten groen. Langzaam gaat het wandelpad een stukje omhoog. Boven aangekomen strekt een heideveld zich voor mij uit. Het Speuldepad gaat linksaf en langs het heideveld wandel ik heel langzaam door. Rustig om mij heen kijkend. 

Ik geniet zo enorm van de rust van het Speuldepad. Ik ben nog bijna niemand tegengekomen en ben al halverwege. Ik weet zeker dat wanneer ik deze route in t weekend had gelopen, ik achteraan in een rij wandelaars en fietsers had kunnen aansluiten. Alsof ik een avondvierdaagse zou hebben gelopen. Nee geef mij dit maar: dat Rémy-gevoel van alleen op de wereld zijn. Alleen, samen met mijn wandelschoenen…. oh en de muggen 🥴

→ Tip! Wil je meer Klompenpaden bekijken?

Garderense Heide en Speulderveld

Het Speuldepad is niet alleen maar leuk en mooi. Er volgt een stuk langs de N302, de Flevoweg. Een drukke weg met behoorlijk wat verkeer. Gelukkig komt na ‘regen weer zonneschijn’ en stap ik niet veel verder het Speulderveld & Garderense heide op. Een groot heideveld met schitterende vergezichten, op de rand van het Speulderbos. Hier is de rust terug. 

Via een heel smal paadje tussen de heide door wandel ik het eerste stuk over de hei. Om de drie stappen schiet er iets weg tussen de hei. Al snel heb ik door dat het hier gaat om zandhagedissen, die lekker zaten te genieten van de zon, tot ik langskwam lopen. Ze zijn supersnel en goed voorzien van een schutkleur en echt op de foto vastleggen is onmogelijk. Ik zie ze vaak niet eens, maar hoor ze wel.

Iets verderop op een kruising moet ik linksaf, maar ik pak nog even een bankje rechtdoor. Een half uur zit ik op een bankje, te staren naar het uitzicht voor mij. Fietsers en wandelaars komen voorbij, maar ik merk er weinig van. Ik laat alle geluiden van de natuur binnenkomen, droom weg bij het uitzicht en het idee dat ik hier ooit zal wonen… op de Veluwe. 

Speuldepad

Terug op Landgoed Staverden

Ik doorkruis de heide en steek de Flevoweg over. Terug naar Landgoed Staverden. Via en bosgebied steek ik nog maar eens de Staverdense beek over, tot ik uitkom bij een landweg. De bordjes geven aan dat ik langs de weg moet wandelen en heel even denk ik hierover na. Er rijden namelijk best wat auto’s. Maar al snel merk ik dat er een smal pad loopt naast de weg. En ondanks de auto’s is dit een ontzettend leuk stuk van de route. Mijn handen gaan door het hoge gras dat naast het pad groeit en dat gevoel van vrijheid overvalt mij nog een keer. 

Het einde van het Speuldepad

Het einde van de route is bijna een kilometer over de kern van Landgoed Staverden. Door een bosgebied wandel ik langs de Molenbeek. Een kabbelende beek rechts naast het pad. Super helder water stroomt met mij mee terwijl ik over een smal zandpad wandel. Ik merk dat ik de kern van het landgoed heb bereikt, want het wordt iets drukker op het wandelpad. 

Het laatste hoogtepunt van het Speuldepad, althans wanneer je de route wandelt in de richting zoals ik hem loop, zijn de witte pauwen van Landgoed Staverden. Het zegt je nu misschien nog niets, maar Google maar eens. Ik weet zeker dat je er al snel achterkomt, dat die witte pauwen een begrip zijn voor het landgoed. 

De witte Pauwen

Al in 1400 werden er witte pauwen op Staverden gehouden. Vanwege deze eeuwenlange traditie staat Staverden ook wel bekend als de pauwenburght. Het landgoed was toen hof van de Gelderse hertogen. Het landgoed werd in leen uitgegeven aan diverse adellijke families met de verplichting om de witte pauwenveren te leveren als versiering van de helm van de hertog. Door Geldersch Landschap wordt deze traditie voortgezet. 

De huidige populatie pauwen bedraagt de laatste jaren rond de dertig exemplaren. De dieren zijn niet gekortwiekt en slapen ’s nachts in de bomen. Op de grond zijn ze in het donker kwetsbaar voor vossen. Vooral de jongere dieren, welke soms te laag in de bomen slapen, vallen nogal eens ten prooi aan de vos. Vossen presteren het zelfs om met buit en al over de afrastering te klimmen. Hoewel ze dit zelden doen kunnen de pauwen moeiteloos over het hekwerk vliegen. (bron: elspeethistorie.nl)

Vlakbij het verblijf van de witte pauwen vind ik mijn auto terug op de parkeerplaats van het het landgoed. Er staan ondertussen meer mensen en verschillende mensen zitten te picknicken aan de tafels. Fietsers stappen af voor een welverdiende pauze en wandelaars vertrekken voor hun eigen avonturen. Voor mij is het na 4,5 uur buiten tijd om naar huis terug te rijden. 

Het Speuldepad op de Veluwe

Wow, het Speuldepad is werkelijk waar één van de mooiste wandelroutes die ik heb gelopen. De rust die er van de landgoederen uitstraalt. De afwisseling tussen bos, velden en landgoed. De vergezichten over de heidevelden. Deze route heeft alles dat een wandeling op de Veluwe hoort te hebben. Je hebt zelfs kans om onderweg wilde zwijnen en edelherten tegen te komen. Ik ben niet verder gekomen dan de sporen van deze dieren. Heel veel sporen. 

De omgeving van Staverden is een schitterende omgeving voor een wandeling. Onderweg kom je verschillende punten tegen waar je zou kunnen stoppen voor een kopje koffie. Ik merk dat ik te vroeg in de ochtend op pad ben en veel van de gelegenheden nog gesloten zijn. Maar wanneer je later op de dag gaat, stop dan zeker even bij een rustpunt of De Zwarte Boer.

Wil je meer weten over wandelingen op de Veluwe? Welke er zijn en waar je kunt starten? Lees dan vooral mijn artikel over dit schitterende gebied met maar liefst 100 tips voor wandelroutes >>

Meer Klompenpaden

Avonturen op het Oldenallerpad

Avonturen op het Oldenallerpad

Tijdens het uitstippelen van mijn wandelroute over Landgoed Schovenhorst, kwam ik een vermelding van het Oldenallerpad tegen. Een klompenpad dat, net als Landgoed Schovenhorst, in Putten ligt. En dus trek ik op een mistige vrijdagochtend vroeg naar Putten voor 8...

Lint- en Liniepad – Klompenpad

Lint- en Liniepad – Klompenpad

Een klompenpad, ik heb er nog nooit eerder eentje wandeld. Gek eigenlijk want er zijn er zoveel in Nederland. Vandaag is dus een vuurdoop voor mij. Mijn allereerste klompenpad: Lint en Liniepad, met de oranje bordjes in de vorm van, je raadt het al, een...

Deel deze wandeling op Pinterest

Speuldepad
Speuldepad
mascha

Over mij

Hoi, ik ben Mascha en ik ben dol op wandelen… en schrijven. Dat is dan ook precies de reden dat ik mijn wandelavonturen graag met jou deel. Je vindt hier inspiratie voor natuurgebieden en wandelroutes, tips voor o.a. solowandelen en gratis downloads. Vragen? Neem gerust contact op >>