Een klompenpad, ik heb er nog nooit eerder eentje wandeld. Gek eigenlijk want er zijn er zoveel in Nederland. Vandaag is dus een vuurdoop voor mij. Mijn allereerste klompenpad: Lint en Liniepad, met de oranje bordjes in de vorm van, je raadt het al, een klomp.

Praktische informatie

Naam Wandeling: Lint- en Liniepad
Afstand: 10 kilometer
Soort wandeling: rondwandeling
Startpunt: Provincialeweg 1, 3998 JE Schalkwijk
Parkeren: bij het startpunt is een parkeerplaats (en horeca)
Openbaar Vervoer: Bushalte De Brink
Markering: de oranje bordjes met de klom

 

Het Lint- en Liniepad

Het is een vroege zondagochtend en ik lig in bed te zoeken naar een leuke wandeling voor die dag.Ik kom uit op de website klompenpaden.nl en kies voor het Lint- en Liniepad. Op de website kan ik een kleine routekaart downloaden. het ziet er nu al leuk uit. En als ik dan ook nog lees dat de wandeling langs en over verschillende forten gaat ben ik verkocht.

Ik spring uit bed, het is nog geen half 7 en start met douchen en aankleden. Ik maak boterhammen en een thermosfles thee klaar en na een uur zit ik in de auto. Op weg naar Schalkwijk.

Het gebied

De Lint- en Liniepad gaat door de Polder Blokhoven, een waterbergingsbebied dat is aangelegd door het Hoogheemraadschap de Stichtse Rijnlanden. Het ligt midden in de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Deze waterlinie, waarbij de forten bijdroegen aan de bescherming van het achterland, dateert uit 1672 – 1940. Het was de ruggengraat van onze defensie in Nederland. Van Muiden tot aan de Biesbosch konden militairen in deze waterlinie brede stroken land onder water zetten zodat Holland onbereikbaar was. Op strategische plekken in deze linie stonden dan forten, kastelen en kazematten. Lees meer over de waterlinies van Nederland >> (Bron: forten.nl)

Start van het pad

De parkeerplaats is snel gevonden. Mijn Google Maps leidt mij er zo naartoe. Het is tussen een restaurant en kleine brandweerkazerne in. Ik parkeer mijn auto, pak de camera en rugzak en ga op weg. Het is nog super stil in Schalkwijk. De rust wordt alleen verstoord door de treinbaan waar elke 5 minuten voor mijn gevoel een trein overheen raast.

Vanaf de parkeerplaats steek ik die bewuste treinbaan over en loop rechtdoor Schalkwijk in, richting de kerk. Ik kom langs een aantal mooie, grote boerderijen. Sommige zijn nog actief als boerderij en anderen alleen nog als woonhuis. Ik stap even flink door want dit vroege tijdstip zorgt voor een erg frisse neus.

Gravelpad door de polder

Na een tijdje sla ik linksaf, tussen twee boerderijen en een klaphekje door. Ik kom terecht op een gravelpad dat waarschijnlijk niet breder is dan 75 cm. Links van mij ligt een strook gras gevolgd door een weiland achter de omheining. Rechts ligt een sloot en daarna nog meer weiland. Ik ben dan ook ineens het dorp uit en de polder in. 

In de weilanden staan heel wat dieren. Schapen, koeien, eenden, ganzen en een zilverreiger. Ik heb bij vertrek van huis vandaag besloten mijn grote lens thuis te laten. Ik heb daar nu toch wel een beetje spijt van want even verderop zit een klein valkje op een paal zijn omgeving af te speuren. Heel wat dieren dus in deze omgeving.

Over de vlonder

Ik ben nog geen half uur op weg en dit Lint- en Liniepad kan ik je nu al aanraden. Wat een tof stuk heb ik nu te pakken zeg!! Als ik dat gravelpad een heel eind heb gelopen stuit ik aan het einde op klaphekje gevolgd door een smalle brug. Ik steek de brug over en sla direct rechtsaf. Er is hier in verband met Covid19 een omleiding, maar ik ben zo super vroeg dat ik de gok durf te nemen dat ik (bijna) niemand tegen ga komen. 

De route vervolgt langs een hoge picknicktafel met uitzicht over een vogelplas. Aan de tafel staan vier stoelen en op de tafel liggen een soort van placemats. Die placemats bevatten allemaal informatie over het gebied, de vogels die er leven en de historie. Super interessant en leerzaam. Ik neem ze dan ook allemaal even door voordat ik doorloop. 

Lint- en liniepad en dieren

Dit eerste deel van de wandeling zit vol met bijzondere ontmoetingen met dieren. Na het vlonder kom ik namelijk weer op een smal pad uit. Links van mij ligt een brede sloot en rechts een kleine wei vol met nieuwsgierige schapen. Ze blaten mij bijna allemaal wel een ‘goedemorgen’ toe. 

Zoals ik al schreef ligt er links een brede sloot en terwijl ik nog even naar de schapen rechts keek, hoor ik een vogelgeluid dat ik niet helemaal thuis kan brengen. En terwijl ik mijn hoofd over mijn linkerschouder draai en de sloot afspeur schiet er een blauwe waas aan mij voorbij. Het is een ijsvogeltje!! Hij vliegt over de lengte van de sloot richting de struiken verderop. Weer een moment dat baal dat ik mijn grote lens niet bij heb. Volgende keer over dit Lint- en Liniepad sleep ik hem gewoon mee.

De volgende leuke ontmoeting is met Teun. Ik ben ondertussen linksaf geslagen en wandel over een smal zandpad met aan beide zijden bomen. Ik zie links tussen de bomen door al wat vormen van de verdedigingslinie waar de forten deel vanuit maken. En hier en daar een verstopte bunker, overgroeid met gras. Maar goed terug naar Teun. Teun is een jonge en hele speelse Golden Retriever. Hij komt mij samen met zijn baas tegemoet lopen. Ik doe een stap naar rechts het gras in om zo ruimte te maken om hen door te laten, maar teun besluit dat we eerst nog uitgebreid gedag moeten zeggen. En zo komt het dat Teun 5 minuten later op mijn voeten op een tak ligt te bijten terwijl ik met zijn baas praat over de route die ik wandel.

Fort Lunet aan de Snel

Het eerste fort dat ik op dit Lint- en Liniepad tegenkom is Fort Lunet aan de Snel. de baas van teun wist mij net te vertellen dat mijn route langs dit fort komt, maar dat ik er dus ook op mag, gewoon even het hek dat aan ik aan mijn linkerhand passeer openduwen. Het is een klein bouwwerk, maar wel eentje met schitterende uitzichten!

Lunet aan de Snel (1845-1846) is een verdedigingswerk 300 meter ten noorden van Fort Honswijk. Vanuit deze aarden wal kon een aanval op Fort Honswijk vanuit het noordoosten worden weerstaan. Ook kon op de Lunet het gedeelte van de Lekdijk, dat vanaf het torenfort niet te bereiken was, onder vuur worden genomen. De Lunet is na een grondige restauratie officieel omgedoopt tot Waterfort. Scholieren krijgen hier een educatief programma op het gebied van water aangeboden. (bron: forten.nl)

Ik wandel over het fort, geniet van de uitzichten en schiet wat leuke foto’s en filmpjes. Vervolgens loop ik het fort weer af en volg weer een oranje klompje rechtdoor. Ik passeer wat bunkers en verbaas mij over wat er na honderden jaren nog overgebleven is van de bouwwerken. Tussen de bunkers en boerderijen door loop ik verder richting Fort Honswijk. En dat lieve mensen, is mij toch een prachtig bouwwerk!

Het tweede fort van het Lint- en Liniepad

Zoals gezegd ga ik op weg naar het tweede fort van de route. Ik heb wat foto’s online gezien vanmorgen en dat belooft wat. De route neemt mij eerst nog mee over een geasfalteerde weg langs de ‘slotgracht’ van het fort. Ik kan al hier en daar wat zien en wat vooral opvalt is hoe groots het bouwwerk is. 

Bij het eerstvolgende bankje besluit ik eerst even een boterham te pakken en thee voor mezelf in te schenken. Ik ben op de helft van de route en wandelen maakt hongerig. Heerlijk even die warme thee. Het is best koud buiten met de 4 graden die het ondertussen is. Terwijl ik zorg voor de innerlijke mens aanschouw ik ondertussen dat wat ik van het fort kan zien. Veel ligt verstopt tussen de bomen en blijft dus een verrassing.

Groots en meeslepend

Verrassend is ook het feit dat het Lint- en Liniepad nu echt over het fort heen trekt. Ik volg de oranje klompjes en ga links een hek door. Het voelt raar om hier doorheen te lopen, alsof ik iets doe dat niet mag, maar het is echt de juiste route. Ik kom op een terrein uit met allemaal gebouwtjes. Sommige zijn momenteel in gebruik door kleine ondernemers (kunstenaars bijvoorbeeld) en andere worden duidelijk gerenoveerd. Er staan een aantal borden met schitterende foto’s van alle forten en verdedigingswerken in de omgeving. 

Al snel kom ik bij het meest indrukwekkende gebouw uit dat ik tijdens deze wandeling tegenkom. Ik kan het niet omschrijven en dus heb ik het voor jullie gefilmd. 

Het is stil op het fort en ik ben helemaal alleen. Wanneer ik tussen de twee gebouwen doorloop om te filmen schrik ik regelmatig van de kraaien die uit de raamkozijnen komen vliegen. Hun gekraai geeft een lugubere sfeer. Ik krijg er eerlijk gezegd wel een beetje de kriebels van en dit is een van de weinig keren tijdens mijn wandelingen dat ik het alleen zijn wel spannend vindt. 

Schapen, geiten en water

Via een sfeervol pad, onder goudkleurige bladeren door, langs schaapjes ga ik richting het hek om dit fort te verlaten. Al snel na het hek leiden de oranje klompjes mij over een opstapje een geitenweilandje in. De geiten zijn er niet, maar wel een super leuk bordje. 

Dit weiland is het begin van een lang stuk door het gras, onderaan de dijk. Wanneer je wat slechter ter been bent dan raad ik je aan om op de dijk dit stuk te lopen. Het is een behoorlijk glibberig stuk en het kost mij behoorlijk wat spierkracht. Ik loop langs een rietskraag en de Lek. 

Ondertussen probeert het zonnetje mij ondertussen te vergezellen. Het levert mooie zonneharpen en wolkpartijen op. Ik geniet met de frisse wind van over de rivier in mijn gezicht. Langzaam nader ik het einde van dit glibberige graspad. Ik stap over een hek heen en dan… is er geen klompje te vinden. Lopend van het ene paaltje naar het andere realiseer ik mij dat ik te ver moet zijn gelopen. Hmm terug, maar één blik op het gras achter mij bedenk ik dat ik terug lekker over de dijk loop en niet door het gras. 

Werk aan de Groeneweg

Gelukkig vind ik al snel de route terug. Ik wandel de dijk af, weg van de lek en kom terecht op alweer een fantastische plek: Werk aan de Groeneweg. Het is een stuk waar ik doorheen struin. Ik laat het Lint- en Liniepad heel even voor wat het is en ga op ontdekkingstocht. 

Werk aan de Groeneweg is een historische plek waar ik wandel door de loopgraven. Ik ga terug in de tijd. Het verdedigingswerk heeft nog helemaal haar oorspronkelijke vorm. Een deel van de vijftig betonnen groepsschuilplaatsen kan je dan ook van binnen bekijken. Via een beleefroute over het terrein, dat dagelijks opengesteld is, kom je alles te weten over de geschiedenis van dit bijzondere onderdeel van de Nieuwe Hollandse Waterlinie.

Het Werk aan de Groeneweg is aangelegd tussen 1914 en 1918, ter verdediging van het fort bij Honswijk. De infanteriestelling bestaat uit een dubbele loopgraaf met aarden wallen en 55 groepsschuilplaatsen. De meeste zijn posten voor één schutter. De wat grotere piramidevormige bunkers, gebouwd 1939-1940, zijn groepsschuilplaatsen. (bron: forten.nl)

Door middel van paaltjes met vragen en antwoorden leren kinderen (en dus ook ik) hoe het er hier aan toe ging zo’n 100 jaar geleden. Het is een bijzonder stukje. Ik kom al snel een jong gezin tegen waarbij vaders loopt met een schepnet. Hij duikt elke keer een bunker in om met een voller netje terug te komen. Wanneer ik ze passeer kijk ik nieuwsgierig mee. Het blijkt dat er in de bunker kikkers, padden en salamanders terecht komen. Die beestjes vallen in de bunker en zoeken daar het water op. Alleen ze kunnen er niet meer uit en het water bevat geen voeding voor de dieren. En dus schept deze meneer een aantal keer per jaar de dieren uit het water en zet hen uit verderop in de sloot. 

Door middel van paaltjes met vragen en antwoorden leren kinderen (en dus ook ik) hoe het er hier aan toe ging zo’n 100 jaar geleden. Het is een bijzonder stukje. Ik kom al snel een jong gezin tegen waarbij vaders loopt met een schepnet. Hij duikt elke keer een bunker in om met een voller netje terug te komen. Wanneer ik ze passeer kijk ik nieuwsgierig mee. Het blijkt dat er in de bunker kikkers, padden en salamanders terecht komen. Die beestjes vallen in de bunker en zoeken daar het water op. Alleen ze kunnen er niet meer uit en het water bevat geen voeding voor de dieren. En dus schept deze meneer een aantal keer per jaar de dieren uit het water en zet hen uit verderop in de sloot. 

Laatste stukje Lint- en Liniepad

Als ik de bunkers achter mij laat heb ik nog maar een klein stukje te gaan. Het laatste stuk is wat saai over een fietspad langs een boomgaard. Maar ik denk dat als je deze wandeling in het voorjaar doet dat het schitterend is met de bloesem aan de fruitbomen. Ik wandel langs de treinbaan tot ik terug ben in Schalkwijk en wandel zo terug naar de auto.

Leuke route ook voor kinderen

Ik ben positief verrast door deze wandeling. Het is niet alleen een mooie en indrukwekkende wandeling door alles wat je onderweg tegenkomt, maar ook nog eens een leerzame. Ik heb enorm veel geleerd over de functie van de waterlinie en hoe er door de eeuwen heen gebruik van werd gemaakt. Ook voor kinderen is dit een aanrader. Met tien kilometer is het wellicht een uitdagende afstand, maar door de vele gave bouwwerken en de geschiedenis die er ligt is het wel een echt avontuur. 

De route is makkelijk te volgen door de paaltjes met de oranje klompjes, als je oplet haha. De route is ook te koppelen met andere klompenpaden. Kijk even op de website van de klompenpaden voor de mogelijkheden.

Bekijk alle foto’s

Misschien vind je dit ook wel leuk

De vennen van Oisterwijk

De vennen van Oisterwijk

Voor het eerst in mijn leven bezoek ik de Oisterwijkse Bossen en Vennen. Op instagram heb ik vele schitterende foto’s langs zien komen en ik wil het gebied wel eens ontdekken. Een dus zoek ik de wandelkaart van het gebied op, bedenk een knooppuntenwandeling en rij...

De Loonse & Drunense Duinen via knooppunten

De Loonse & Drunense Duinen via knooppunten

De Loonse & Drunense Duinen… Ik had er voor kunnen kiezen om een wandeling van Natuurmonumenten uit te zoeken. Er zijn er meerdere door het gebied. Ik heb er alleen voor gekozen om zelf een route uit te stippelen door middel van wandelknooppunten. Het zal een...

Het Deelerwoud: Een crossbill wandeling

Het Deelerwoud: Een crossbill wandeling

Het is een druilerige en frisse ochtend in januari. Ik heb de kraag van mijn winterjas hoog opgetrokken en stap het Deelerwoud binnen. In 2020 ontdekte ik het Deelerwoud. Een schitterend gebied op de Veluwe waar wild spotten nog wel eens zou kunnen lukken. Toen...

error: Content is protected !!