...

Ik ben misschien wel eens in Orvelte geweest als kind, tijdens een vakantie met mijn ouders. Maar ik kan het mij niet herinneren. Ik kom weer op Orvelte door een advertentie op Instagram van de Provincie Drenthe (@oerdrenthe) en besluit te zoeken naar een wandelroute in Orvelte. Ik kom uit bij de route Oer ‘t Veld van Staatsbosbeheer. Een wandeling die mij uiteindelijk meeneemt terug in de tijd. 

Praktische informatie

De wandeling: Wandelroute Oer ‘t Veld
Afstand: 6 kilometer (in te korten naar 4km)
Soort wandeling: rondwandeling
Startpunt: Restaurant de Schapendrift, Orvelte 
Parkeren: P1 of P2 Orvelte (Parkeren Orvelte)
Markering: Paaltjes met rode bordjes met een wit poppetje

Het is vrijdagochtend en de zon schijnt goed. Ik ben op tijd vanmorgen vertrokken zodat ik om half negen al op P1 in Orvelte sta. Ik heb gisteravond de route bekeken en besloten om niet te starten bij het restaurant, maar een stukje ervoor. Dat is vlakbij de parkeerplaats namelijk. Geparkeerd, wandelschoenen aan, ingesmeerd met DEET (tegen de muggen die er zijn) en de camera gereed… Tijd om te gaan. 

Ik wandel P1 af aan de andere kant van waar ik door de slagboom ben gekomen en loop de Brinkstukken op. Bij het eerste kruispunt sta ik voor een veldje met schapen en rechts van mij het eerste wandelpaaltje. Ik weet gelijk waar ik op moet letten. De wandelroute Orvelte belooft om mij mee te nemen, niet alleen door Museumdorp Orvelte, maar ook door de landerijen er omheen. En die landerijen zien er nog een beetje uit zoals het er ooit honderd jaar geleden uitzag. Ik, als liefhebber van geschiedenis, ben heel erg benieuwd.

wandelroute orvelte

Door museumdorp Orvelte

De paden zijn hier en daar erg nat en er liggen grote plassen. De avond voor mijn wandeling is het dan ook noodweer geweest en het regenwater is nog niet helemaal weggetrokken. Ik wandel dan ook voorzichtig en kijk goed waar ik mijn voeten neerzet. 

Het eerst stukje gaat door een klein bos. Het blijkt volgens de informatie het Tolhuisbos te zijn. 

Dit is een voorbeeld van een voormalig ‘gebruiksbos’. Bewoners moesten ergens hun hout vandaan halen en dat haalden ze dus uit dit bos. Aan de weelderige hulst is te zien dat het om een oud bos gaat. In het bos liggen putten waar waarschijnlijk leem gegraven is. Er zijn aanwijzingen dat er een eendenkooi heeft gelegen

Goed dat ik mij heb ingesmeerd met DEET, want bos en water (de plassen regenwater) staan garant voor muggen deze tijd van het jaar. Ik kronkel over een smal paadje door een mini-bosje tot ik uitkom bij een kruising. Ik kan kiezen tussen een wandelpad naar links of rechts, of over een bruggetje rechtdoor. Hmmm nergens een bordje. Mijn onderbuikgevoel zegt, bij geen markering ga je rechtdoor. Dus loop ik rechtdoor.

Wandelroute Orvelte

Weilanden vol dieren

In een drassig weiland naast mij staan een aantal stieren nieuwsgierig naar mij te kijken. Eentje komt in een rap tempo op mij afgelopen. Er zit gelukkig een hekje tussen mij en hem want ik ben sinds mijn avontuur met 15 stieren in een wei toch wel een beetje huiverig voor stieren geworden. Stevig stap ik door en kom uit in Museumdorp Orvelte. En tada, daar staat weer een routebordje. Dat onderbuikgevoel van mij heeft regelmatig gelijk haha.

Ik wandel langs een aantal oude boerderijen en weer een veld met schapen. Ik ga na mijn wandeling nog uitgebreid naar Orvelte, dus blijf niet te lang hangen bij de boerderijen, die er overigens prachtig uitzien. 

Historische akkers

Niet veel verder slaat de route van de weg af, een veld in. Het is één van de vele graspaden die ik zal bewandelen vandaag. Volgens de informatie bij de route loopt deze wandelroute Orvelte nu over oude akkergronden.

Op de essen, de bouwlanden van het dorp, had iedere boer zijn eigen akkertjes. De Noordesch toont dit oorspronkelijke beeld: de acht hectare esgrond is verdeeld over meer dan vijftig perceeltjes. Daarop worden ook de traditionele gewassen verbouwd: winterrogge, aardappels, boekweit, haver, voederbieten. Met schapenmest, net als vroeger. De korenbloemen en andere akkerkruiden die ’s zomers tussen het graan bloeien, versterken het historische beeld. Uniek aan de Noordesch is dat hij al eeuwen op dezelfde manier wordt bewerkt en al die tijd nauwelijks is veranderd. Daarom is hij bestempeld tot archeologisch monument.

wandelroute orvelte
wandelroute orvelte

Het is werkelijk waar een schitterende plek. De zonovergoten dag zal er zeker een rol in spelen, maar het groen van de velden, het blauw van de lucht en de witte wolken. Dit geeft een typisch Hollands plaatje zo.

Wat zoemt er in de boom?

Ik wandel een heel stuk zo tussen de velden door, langs super mooie oude eikenbomen. Verderop ligt een ven en ik hoor de kikkers luidruchtig kwaken. Het is echt een lente gevoel dat ik hier krijg. 

Wanneer ik een stuk wandel met een rand eikenbomen rechts van mij en een groen grasveld links, valt het mij op dat er heel veel gezoem uit de eikenbomen klinkt. En wel zo’n hard gezoem dat ik mij afvraag of dit door de standaard huis-tuin-en-keuken bij zou kunnen komen.

wandelroute orvelte

Wanneer ik een tijdje sta te kijken valt mij op dat er ENORM grote beesten vliegen in dit boom. Van blad naar blad en nooit lang stil genoeg om er een foto van te nemen. Het zijn bizarre dieren, maar ik heb geen idee wat de naam is. En dan denk ik aan Thirza. Ik was net nog met haar aan het appen via Instagram en zij weet het misschien wel. 

Thirza (@thirzawesselink) is toegepast bioloog en vertelt op haar Instagram altijd over de dieren en planten die ze tegenkomt. Ik stuur haar een voiceberichtje en omschrijf zo goed mogelijk de dieren. Het duurt niet lang of er k0mt een enthousiaste reactie. Het is de meikever die ik in de boom zie: Die zijn roodbruin/hebben roodbruine vleugels en dekschilden. Ook vliegen ze nu massaal met dit mooie weer. De larven van de meikever eten graswortels dus de vrouwtjes leggen hun eitjes dan ook onder de grond vlak bij de wortels.

Weer iets geleerd. Ik vind het zo leuk om via Instagram mensen te ontmoeten en van elkaar te leren. Ik heb ook al met heel wat mensen afgesproken, die ik via Instagram heb leren kennen en sommige contacten zijn uitgegroeid tot waardevolle vriendschappen. Maar goed dat is een verhaal voor een andere keer.

wandelroute orvelte
wandelroute orvelte

Ik kom tot rust

Ik wandel zo een heel stuk tussen de akkers door. Vaak met aan één kant een houtwal of dichte begroeiing en aan de andere kant een vrij uitzicht over de velden. Hier en daar staat er dan een boom en dat is het. Ik kom onderweg nog meer schapen tegen die lekker in de zon liggen te relaxen. 

Ik kan niet anders zeggen dan dat deze wandelroute bij Orvelte mij tot rust laat komen. Er zijn op dit moment nog niet heel veel andere wandelaars. Daarnaast brengen de open uitzichten over de velden mijn gedachten tot stilte. Ik adem nog een keer diep in en geniet van het moment dat ik hier sta. 

De ijzertijd boerderij

Wanneer ik verder wandel zie ik een boerderij opdoemen. Het open landschap zorgt ervoor dat ik de boerderij al van verre zie staan. Het is duidelijk geen hedendaagse boerderij en ben dan ook benieuwd of er meer informatie te vinden is in de brochure die ik heb gedownload.

In 1978 is op deze plek een boerderij uit de IJzertijd (700 v. Chr. tot begin jaartelling) gereconstrueerd. Opgravingen elders in Drenthe gaven aanwijzingen hoe zo’n boerderij eruit moet hebben gezien. De constructie bestaat uit eiken palen. De wanden zijn gevlochten van twijgen en aangesmeerd met leem, op het dak ligt riet. Het boerengezin leefde hier samen met zijn dieren in één ruimte. Bij de boerderij staat een ‘spieker’. Zo’n voorraadschuur stond op palen om te voorkomen dat dieren zich te goed zouden doen aan de oogst. In 2002 is de boerderij door Staatsbosbeheer met veel hulp van vrijwilligers compleet gerestaureerd. Voor de boerderij is een reconstructie van ‘raatakkers’ uit de IJzertijd te zien. De boeren van toen verdeelden hun land met walletjes in vierkante akkers in een dambordpatroon.

Wandelroute orvelte
wandelroute orvelte

Ik wandel rustig om de boerderij heen en neem een kijkje binnen. Het is binnen behoorlijk fris in vergelijking met buiten en al snel staat het kippenvel op mijn armen. Weer naar buiten dus. Bij de boerderij staat een picknickbank en ik besluit heel even pauze te pakken voor een slok water.

Als ik bij de bank aankom ligt er een vuilniszak op één van de banken. Iemand heeft die duidelijk hier neer gelegd om droog te kunnen zitten, want ondanks dat de bank nu kurkdroog is door de zon, is de bank onder de vuilniszak helemaal droog. Slim idee om daarvoor altijd een vuilniszak mee te nemen. Ik zelf neem, na gebruik de vuilniszak ook weer mee naar huis, maar deze persoon duidelijk niet. Verderop in het gras ligt er nog eentje zie ik. Ik raap beiden zakken op, vouw ze netjes op en stop ze in mijn tas om thuis weg te gooien. Iets met opgeruimd staat netjes….

Wandelroute Orvelte

De lange of de korte wandelroute Orvelte

Na de korte pauze, want de zon is ook super heet als je te lang stilzit, sta ik op en loop verder. De wandelroute gaat nog een klein stukje verder door het open veld tot ik aan kom bij het punt waar ik moet beslissen: 4 km of 6 km. Ik besluit de 6 km te wandelen en ga het bos is. 

Het is een klein en beetje rommelig bos, dat het eerste deel langs huizen loopt. Volgens mij zijn het vakantiewoningen. Er komt wat gepraat vanuit de tuinen waar mensen genieten van de lekkere zon. Het wandelpad door het bos kronkelt tussen de bomen door. Ik moet toegeven dat het niet het beste deel van de wandeling is. Het voordeel van het bos is wel de schaduw, het nadeel is weer die muggen 😉

Wandelroute Orvelte

Terug naar Museumdorp Orvelte

In het bos is weinig bijzonders te zien en ik wandel er dan ook best rap doorheen. Vanuit de schaduw stap ik niet veel later weer de zon in. Ik sta op een heel klein stukje heide met een zandpad en een vennetje. Kikkers kwaken ook hier hard en uit volle borst. Drie oudere mensen wandelen voor mij in een heel rustig tempo. Iets te rustig voor mij en ik haal ze dan ook met een vriendelijke ‘goedemorgen’ in. Ik krijg een vriendelijke groet en een brede glimlach terug. 

Het is maar een kort stukje wandelen over deze voormalige zandverstuiving. Jammer, want het is er heel erg mooi. In de informatie over de route vind ik het volgende over dit stuk:

Aan de opvallende heuvels en dalen is goed te zien dat het Reijntjesveld een stuifzandgebied is geweest. Zulke zandverstuivingen ontstonden meestal door te intensieve beweiding van de heide met schapen en door het vele afplaggen. Later is het zand weer begroeid geraakt met mossen, gras en heide. Hier en daar vestigen zich bomen en zonder begrazing of andere maatregelen verandert het gebied op den duur in bos.

Na het Reijntjesveld volgt nog een klein stukje bos en dan sta ik tussen de open velden. Ik herken het alweer, want voor mij links, ligt het eerste schaapsveldje dat ik tegenkwam. Dat betekent dat de auto vlakbij staat. Ik wandel er rustig heen en gooi mijn cameratas achterin en besluit om nu dan eindelijk Museumdorp Orvelte te bezoeken.

Het Museumdorp

Ik wandel door de straten, haal een kop koffie bij de bakkerswinkel en snuffel rond in de cadeauwinkel. Veel andere winkels zijn gesloten vandaag. Museumdorp Orvelte is een grappige plek. Het is vandaag rustig qua toeristen, maar moet er niet aan denken hoe druk het hier kan zijn in de zomer… Het is wel leuk om te zien het Museumdorp. De toegang is gratis en je betaald alleen 3 euro voor het parkeren van je auto. De prijzen in de winkels zijn best hoog en echt toeristisch, maar ja je hoeft dan ook niets te halen als je dat niet wilt. Loop je de wandelroute Orvelte, dan is het leuk om het te combineren met een bezoekje aan het Museumdorp.

wandelroute orvelte
wandelroute orvelte
wandelroute orvelte
wandelroute orvelte

Echt even terug in de tijd

Ik vond het een schitterende wandelroute om te lopen. De route neemt je echt even mee terug in de tijd en met de informatie in de pdf bij de hand, kun je ook lezen waar je bent en wat je ziet. Het maakt best indruk op mij deze wandeling. Misschien ook omdat de zon gewoon lekker schijnt en alles vol in bloei staat. Ik heb gekozen om de lange route te wandelen en dus de 2 kilometer door het bos te volgen. Het is niet het mooiste stuk van de wandeling geweest en mocht je hier dus geen tijd of zin in hebben… je mist er niet veel aan. Drenthe is een schitterende provincie en dat is helemaal terug te zien in deze wandelroute, met een flinke teug geschiedenis. 

Meer routes in Drenthe

Wandelroute Hunebedden: Drenthe op zijn best

Wandelroute Hunebedden: Drenthe op zijn best

Wie Drenthe zegt, zegt hunebedden en dus wilde ik per se een wandelroute langs hunebedden lopen. Ik vond de Hunebeddenroute van Staatsbosbeheer en tja, de naam zegt genoeg… toch? Wandel met mij mee langs de hunebedden D38, D39 en D40. Praktische informatie De...

Pin It on Pinterest

Share This