...

Het is 2016 denk ik wanneer ik voor het eerst kennis maak met Miriam Lancewood. Ik zit te kijken naar Floortje naar het einde van de wereld waarin Floortje Dessing een bezoek brengt aan Miriam en haar man Peter in Nieuw-Zeeland. Middenin de wildernis. Een jaar later brengt Miriam haar boek Mijn leven in de wildernis uit.

Haar leven in de wildernis

Miriam Lancewood is een Nederlandse vrouw uit de Achterhoek. In 2010 verlaat ze de Achterhoek en Nederland en gaat het avontuur tegemoet. Via allerlei wegen brengt haar avontuur haar bij Peter, de man met wie ze zal trouwen. Peter komt uit Nieuw-Zeeland en dat wordt ook de thuisbasis van Miriam.

Een leven in de wildernis is wat Peter en Miriam nastreven. Een leven zonder elektra, zonder spullen en zonder prikkels. Met allebei een backpack en Miriam haar jachtgeweer besluiten ze te gaan wandelen, van het noordelijkste puntje van het Noordereiland naar het zuidelijkste puntje van het zuidereiland. Tijdens die tocht worden ze opgezocht door Floortje. In Mijn leven in de wildernis beschrijft Miriam de belevenissen van het echtpaar tijdens hun leven in de wildernis.

Overleven of leven?

Eén van de dingen die heel duidelijk in het boek naar voren komt, is het niet willen hebben van persoonlijke bezittingen. Althans zo min mogelijk. Geen huis, want dan zit je vast aan huur. Geen laptops, mobiele telefoons of andere electra. Je hebt het nergens voor nodig. En zo min mogelijk kleding. 

Peter en Miriam leven in een tent en verschillende kleine jacht- en trekkershutten. Ze leven van de natuur en een beetje meel, rijst en groenten. Ze koken op open vuur en wassen zich in beken en rivieren. Meer dan het hoognodige hebben ze niet niet. Ik weet niet of ik zo zou kunnen leven in de wildernis of dat het voor mij meer als overleven zou voelen, maar met bewondering lees ik het boek. 

Mijn leven in de wildernis
Mijn leven in de wildernis

Voorbeeld stoere chick

Om alle voedingsmiddelen binnen te krijgen, die een mens nodig heeft, heeft Miriam zichzelf leren jagen. In Floortje naar het einde van de wereld liet Miriam al zien hoe ze dat aanpakt. In Mijn leven in de wildernis beschrijft Miriam hoe ze het jagen heeft geleerd. Startend met pijl en boog en later een jachtgeweer. Ze vertelt hoe het jagen soms goed gaat en soms ook niet. En dat betekent geen vlees op het menu die avond. Overigens vertelt Miriam dat ze alleen dieren afschiet, die volgens de Nieuw-Zeelandse overheid afgeschoten mogen worden om overbevolking van die diersoort te voorkomen.

Terwijl ik lees, zie ik de beelden van de afleveren van Floortje voor mij en hoor ik de stem van Miriam. Het is soms alsof Miriam mij vertelt over haar leven in de wildernis in plaats van dat ik het lees. Dat is het leuke aan dit boek lezen, nadat ik de aflevering van Floortje  heb gezien. Doordat ik al heb gezien hoe ze leven, kan ik mij zo verplaatsen in het boek. Ik zie voor mij hoe Miriam rent door het veld om dat dier te halen, dat ze net geschoten heeft.  Miriam is voor mij echt het voorbeeld van een stoere chick.

Pieken en dalen

Miriam schrijft in detail over de trektochten die ze samen maken. Over hoe haar lichaam steeds sterker wordt van het wandelen en het gezonde dieet dat ze aanhouden. Over de voorbereidingen van hun verblijf in de wildernis. 

Ze trekken over hoge bergen en door diepe dalen en zo ervaren ze hun verblijf soms ook. Af en toe zit het ook gewoon even tegen en regent het zo hard dat al hun spullen nat zijn. Ze verblijven soms dan ook in trekkershutten. Dat zijn vaak plekken die ze vooraf al hebben opgezocht op de kaart en waarvandaan ze naar een ophaalpunt konden hiken waar vrienden nieuwe voorraad kwamen droppen.

Mijn leven in de wildernis

Het is een boek dat mij van begin tot einde vast greep. Ondanks dat Miriam geen perfect auteur is en haar schrijfstijl soms niet helemaal lekker wegleest voor mij, is dat absoluut geen dealbreaker geweest voor mij. De manier waarop Miriam naar het leven, haar leven in de wildernis kijkt is bewonderenswaardig. 

De manier waarop ze schrijft over de avonturen, de hiketochten, de tegenslagen, de uitdagingen en haar liefde voor Peter zijn bewonderenswaardig. Het was voor mij extra indrukwekkend omdat Miriam een Nederlandse vrouw is, net iets jonger dan ikzelf. Zou ik zo’n leven in de wildernis aan kunnen? Aandurven?

Mijn leven in de wildernis

Miriam’s leven in de wildernis

In Mijn leven in de wildernis vertelt de Nederlandse Miriam Lancewood over haar leven in de wildernis van Nieuw-Zeeland. In 2010 verruilde ze de Achterhoek voor een leven ver van de bewoonde wereld. Samen met haar man Peter leeft ze zonder enige vorm van luxe een geïsoleerd leven in de verlaten bergen op het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland. In het televisieprogramma Floortje naar het einde van de wereld zocht Floortje Dessing het echtpaar op. Een inspirerend verhaal over durf, keuzes en geluk.

Lees je liever digitaal? Bestel het boek dan via deze link >>

Dit is een affiliate link. Ik krijg een kleine vergoeding voor boeken,
die via deze link worden gekocht.

Lees meer wandelboeken

Op hoge hakken naar Santiago

Op hoge hakken naar Santiago

Ik geniet van het lezen van boeken over pelgrimstochten. De redenen voor de pelgrims om deze tochten te maken, de zoektocht naar de antwoorden op levensvragen en de wijze lessen die mensen leren, inspireren mij. Zo kwam ik op het lezen van Op hoge hakken naar Santiago...

In het spoor van de wolf – Jan Loos

In het spoor van de wolf – Jan Loos

Sinds de wolf terug is op Nederlandse bodem ben ik geïnteresseerd in het leven van deze dieren. Waar waren ze al die eeuwen en wat bracht hen terug? In het spoor van de wolf is een boek van Jan Loos, wolvenkenner en oprichter van de belgische campagne Welkom Wolf....

Het Zoutpad – Raynor Winn

Het Zoutpad – Raynor Winn

Het Zoutpad van Raynor Winn, ik had er nog niet van gehoord, tot een collega van mij met klem aanraadde om het te lezen. Een waargebeurd verhaal zei ze, over wandelen, maar ook over zoveel meer dan dat. Over het leven, uitdagingen, niet anders meer kunnen dan je ene...

Pin It on Pinterest

Share This