...

Na een aantal weken struinen over de Veluwe is het vandaag tijd voor een wandeling in Noord Brabant. De Logtsevelden aan de rand van de Kampina zijn mijn bestemming. Het is een route van bijna 6,5 kilometer langs oude akkervelden, waterrijke velden en over de hei van de Kampina. Om 8.30 uur rij ik de parkeerplaats op en start mijn route.

Praktische informatie

De wandeling: Wandelroute Logtsevelden aan de rand van de Kampina
Afstand: 6,4 kilometer
Soort wandeling: Rondwandeling
Startpunt: Parkeerplaats Logtsebaan
Parkeren: Logtsebaan 1, 5688 LN Oirschot (NB)
Markering: Gele pijlen

Langs de Logtsevelden

De route start over een breed graspad tussen wat kleine bosjes door. Het is een pad waar wielsporen uitgesleten zijn en ik zoveel mogelijk probeer in één van de wielsporen te blijven lopen. Binnen no time heb ik door dat het hier stikt van de muggen en las ik een korte stop in om mijn armen, nek, hals en gezicht in te smeren met DEET.

Links van het wandelpad staan bomen met hun voeten in het water. Tussen het water door verschijnen hier en daar wat velden, de Logtsevelden: 

Links van het pad kijk je uit over de Logtsevelden. Tussen de waterrijke bossen liggen open stukken. Dit waren vroeger beemden, graslanden, die in de natte seizoenen meestal onder water stonden. Vroeger werd dit gebied kort begraasd en gehooid. (Omschrijving van Natuurmonumenten)

De wandelroute gaat door over het graspad en uiteindelijk loop ik langs een heel groot veld, waar water en grassen elkaar afwisselen. De zon komt langzaam door, zonnestralen verlichten de Kampina. Vogeltjes zingen en verderop in het veld graast een ree. Het is een heerlijke start van deze wandelroute op de grens van de Kampina. 

wandelroute kampina
wandelroute kampina
Uitzichten 0ver de Logtsevelden

De Beerze

Via een pad linksaf kom ik terecht in een soort klein bos. Ik wandel over het brede pad en moet af en toe goed kijken waar de route Logtsevelden heen gaat. De paaltjes staan regelmatig verstopt tussen de planten en de kleur van de gele pijlen is verbleekt naar een soort van crème kleurig.

De wandelroute gaat over het beekje de Beerze heen en loopt tot een kruising midden in de velden. Ik heb een keuze, of rechtdoor voor de korte route van 4 kilometer of rechts aanhouden en dan de 6,5 kilometer lopen. Ik kies voor de lange route van 6,5 kilometer.

wandelroute kampina
Velden, bomen en uitzichten

Gehucht Balsvoort

Dit deel van de Kampina heeft een bijzondere highlight en de wandelroute komt er langs, het gehucht balsvoort en de verdwenen boerderij. Vanaf het pad  kom ik langs een aantal lage stenen muren, die de omlijning van een boerderij weergeven. Rondom staan er allerlei bloeiende bloemen en struiken, er vliegen vlinders, libellen, bijen en hommels en een specht roffelt tegen een dode boom. 

Ik wandel richting het informatiebord en lees wat ik hier zie en wat de historie is van dit gebied:

De verdwenen boerderij

Het is niet direct zichtbaar, maar op deze plek stonden ooit vijf boerderijen. Samen vormden zij de landbouwenclave Balsvoort. Rond de boerderijen lagen akkers, weilanden, poelen en houtwallen en veel daarvan zijn er nu nog steeds. De laatste boerderij verdween in 1986 en Natuurmonumenten heeft van één van de boerderijen de omtrek weer neergezet. 

Naast dat dit een bijzondere plek is voor dieren is het ook een gedenkplek voor WO II. In één van de boerderijen woonden namelijk de broers Hein en Bernard Schut. Ze hadden contacten met het verzet en hielden op hun erf onderduikers schuil. Het verzet hield zeven Duitsers gevangen op de hoeve, maar liet heb op 4 oktober 1944 gaan, zonder dat de broers dit wisten. 

Niet lang daarna omsingelde de Duitsers de boerderij. De broers werden aangehouden en terwijl Bernard probeerde te vluchten werd hij doodgeschoten. Hein werd meegenomen en een hardhandig verhoor ook vermoord. Deze plek is waar mensen stil staan bij wat er op deze plek is gebeurt. 

wandelroute kampina
De contouren van één van de boerderijen.

Een plek van bezinning

Ik besluit om plaats te nemen op één van de bankjes en laat de plek op mij inwerken. De zon die schijnt, het gezoem van de hommels en bijen, het verhaal dat ik net heb gelezen.. Alles maakt indruk. De afgelopen dagen hebben er wat dingen gespeeld bij mij privé en dit is ook dé plek om het even een plekje te geven. Met een glimlach op mijn gezicht sta ik 20 minuten later op om door te lopen.

Het is een klein stukje tot ik aankom bij een hek. Het bordje geeft aan dat achter dit hek grote grazers leven en dat het hek dus netjes dicht moet zodra ik er doorheen ben. Dat is dan ook wat ik doe. Ik stap door het hek en sluit het achter mij. Dan ligt voor mij een nieuw deel van de wandelroute via de hei van de kampina.

wandelroute kampina
wandelroute kampina
Een mooie plek voor een momentje voor mijzelf

Hei van de Kampina

Waar ik net nog wandelde door een groen loofbos, ben ik ineens terecht gekomen in een gebied met meer naaldbomen en heideplanten. De zon schijnt nu echt voluit en de jas is al om de middel geknoopt. De hei begint langzaam op kleur te komen zo begin augustus en mijn tempo vertraagt. Dit is puur genieten!

De wandelroute gaat langs de rand van de Kampina. De route heet niet voor niets route Logtsevelden aan de rand van de Kampina, ik ga het gebied niet verder in. Via een heerlijk pad geniet ik van de openheid van de hei, de zon en de stilte die hier hangt. Af en toe zie ik iemand in de verte, maar dit pad heb ik helemaal voor mij alleen. Na ongeveer een half uur kom ik bij het tweede hek en verlaat de hei van de Kampina.

wandelroute kampina
Heide in de bloei

Graslanden en akkers

Wanneer ik van de hei kom, wandel ik eerst nog een deel over een zandpad tussen bomen door, om al snel tussen de graslanden uit te komen. Graslanden vol met bijzondere planten waar allerlei dieren hun voedsel kunnen vinden. 

Via een zandpad wandel ik tussen de velden door tot ik uitkom bij een bankje. Het bankje heeft zicht op het ven aan de andere kant van de bomen. Het is het Winkelsven zegt de route informatie. Een grote groep ganzen dobbert wat rond en een zilverreiger stapt parmantig door het water, op zoek naar eten. Weer een mooi plekje voor een korte break. 

Weer langs de Logtsevelden 

De daaropvolgende twintig minuten gaat de wandelroute over graspaden. Ik wandel tussen bomen met af en toe uitzicht over de graslanden rechts van mij. De graspaden lopen via de overzijde van de Logtsevelden. Ik begon aan de ene kant en loop richting ‘finish’ via de andere kant. 

wandelroute kampina
Happy face op de Kampina

Langzaam gaat deze wandelroute op de grens van de Kampina terug richting parkeerplaats. Het is een stuk rechtdoor langs die Logtsebaan en rechts heb ik een schitterend uitzicht over Het dal van Beerze, een waterrijk gebied, waar witte koeien tot aan hun knieën in het water staan. Het is een overstromingsgebied waar tientallen vogels voorkomen die, afhankelijk van het seizoen, aanwezig zijn. Ik sta een tijdje aan de rand van het dal en tuur door mijn telelens. Maar ja ik ben geen vogelspotter en herken dan ook geen één van de vliegende vrienden die ik spot. 

Tijd om richting auto terug te lopen. Tijd om de wandelschoenen te vervangen voor gympen en terug naar huis te rijden. Op weg naar de snelweg kom ik een café tegen dat open is en waar een heerlijk terras buiten staat. Ik ruik de koffie al vanaf de weg en besluit mezelf te trakteren. Met mijn leesboek en een lekkere koffie geniet ik nog even wat langer van de Brabantse gastvrijheid.

Logtsevelden zijn de grens van hei en veld

Dit is het voorbeeld van een wandelroute die je brengt, wat je niet verwacht. De route bevindt zich op de grens van heidevelden, oude akkers, moerasgebieden en graslanden. Het is een wandeling van mogelijke ontmoetingen met runderen, reeën, vlinders en bijzondere vogels.

Ik kende het gebied nog niet en dus stond ik na elke bocht weer voor een verrassing. Het verhaal van de broers Schut heeft indruk gemaakt. De plek waar de boerderijmuren staan is een plek van rust en perfect voor een pauzemoment. Maar niet alleen de historie van de plek, ook het feit dat er zoveel groeit, bloeit en leeft naast, tussen en op die muren is bijzonder.  

Ik vond het laatste stuk van de route over het graspad terug naar de parkeerplaats het minst leuke deel. Wandelen over hobbelig gras heeft nooit mijn voorkeur. Gelukkig maakte het uitzicht richting Het dal van Beerze een hoop goed. 

Al met al een route van afwisselende laandschappen, een kans op het spotten van reeën en grote grazers en genoeg mogelijkheden om even een slok water te nemen op een bankje. Wat mij betreft een aanrader dus. 

Meer routes in Brabant

Pin It on Pinterest

Share This