fbpx

De Corona-tijd is nog niet voorbij, maar we hebben allemaal wat meer vrijheden gekregen. Musea, restaurants, bioscopen… alles is geopend. Met verschillende maatregelen, maar we kunnen er weer van genieten. En zo ook Trompenburg Tuinen & Arboretum. Ik heb een bezoekje gepland. 

Tuinen maken mij blij 

De tuinen zijn weer open! Ja! Ik kan jullie niet omschrijven hoe blij ik ben. Struinen door tuinen maakt mij altijd al happy, maar nu helemaal. Lang mocht het niet en nu weer wel. Het fotograferen van kleurrijke bloemen, dartelende bijen en schitterende planten. Het luisteren naar het fluiten van de vogeltjes. Het geeft mij rust en energie. Na een bezoek aan zo’n tuin kan ik de hele wereld weer aan.

Vandaag is zo’n dag dat ik mezelf kan opladen. Ik werd wakker met een zonnetje en het bleek dat de weersverwachting van vandaag fantastisch was voor fotografie. Zon en wolken! Ik bedenk al snel dat ik naar Trompenburg wil in Rotterdam en nog voordat ik ben aangekleed, sta ik in de badkamer, met een tandenborstel in mijn mond, een tijdslot te reserveren. Het wordt 10 uur. Ik poets mijn tanden, kies mijn kleding en maak ontbijt. Op naar Rotterdam. 

Trompenburg

Gezelschap van de vogels

Gedurende de uren dat ik hier rondloop breekt de zon steeds vaker door. Hij verwarmt mijn gezicht en mijn humeur. Mijn gezelschap deze ochtend is het aanhoudende gefluit van vogeltjes. Door het vele wandelen en een gratis online cursus van de Vogelbescherming herken ik steeds meer vogels. Terwijl ik dit schrijf, zit ik op een 45 jaar oud houten bankje onder een prachtige Malus Floribunda en ik hoor een merel, roodborstje, halsbandparkiet (ok geen mooi gezang), zanglijster, meesjes en een ekster. 

Zoals ik zeg zit ik heerlijk op een bankje in de zon waar ik tot ik begon te schrijven, zat te lezen in het boek Eat, Pray, Love van Elizabeth Gilbert. De film met Julia Roberts heb ik geloof ik al 15x gezien, maar het boek lees ik voor het eerst. Ik herken sommige dingen uit het boek. Ondanks dat ik niet naar Italië, India en Indonesië ben afgereisd, heb ik mezelf de afgelopen 22 maanden wel herontdekt. Ik ben gaan ervaren dat ik absoluut wil fotograferen, dat ik meer dan ooit behoefte heb aan een wekelijkse dosis buitenlucht (het liefst zelfs dagelijks) en dat ik niet meer kan leven zonder wandelkleding, waterflessen en zonnebrand.

Trompenburg

Batterij opladen in de tuinen van Trompenburg

Zo ook vandaag. Vandaag is één van die dagen om de batterij op te laden in de buitenlucht. De tuin staat er mooi bij. Helaas zijn mooie voorjaarsbloeiers gekomen en gegaan toen Trompenburg gesloten was maar het is nog steeds genieten. Elk jaargetijde is mooi op een eigen unieke manier. Ik dwaal allereerst richting de theetuin voor een lekkere kop koffie. Onderweg kom ik al allemaal mooie kleuren en geuren tegen. En aangezien er vanmorgen gesproeid is (of t heeft hier hard geregend) liggen er op veel bloemen en blaadjes nog waterdruppels. Het geeft schitterende plaatjes. Ik kniel dan ook regelmatig neer voor een foto

Als ik de koffie op heb loop ik terug. Door de tuin, langs heel wat moois. De zon schijnt volop en ik geniet echt. Het is rustig in de tuin en ik heb alle mogelijkheid om rond te wandelen en te fotograferen. De meeste bloemen waar ik dit jaar naar uit heb gekeken, zijn helaas al uitgebloeid. Het is jammer dat we weken lang niet mochten genieten van alle geuren en kleuren, maar des te meer geniet ik nu. Ik passeer een muur vol passiebloemen, bloeiende struiken en heel wat tuinmannen die aan het werk zijn.

Trompenburg
Trompenburg
Trompenburg

Een bijzondere tuin

Trompenburg is niet zomaar een tuin. Het is een aaneenschakeling van heel veel tuinen, waarbij paden kronkelend van het ene stuk naar het andere leiden. De tijd vliegt dan ook voorbij. Ik word door wat mensen aangesproken vanwege mijn camera, ik klets met weer andere mensen over de schildpadden in de vijver die heftig zitten te zonnebaden en app een tijdje met een lieve collega. Ik ben er maar bij gaan zitten en na wat te hebben gelezen zit ik dit dus nu te schrijven. Meestal schrijf ik mijn blogs pas na een wandeling, maar dit is ook wel leuk. 

Kort word ik bezocht door een jonge ekster en meerdere keren loopt er een spin over mijn been. Ik blaas ‘m weg, alweer. Ok tijd om door te lopen. Spinnen zijn niet mijn ‘ding’ hoe erg ik ook houd van de natuur. Ik ruim mijn telefoon op, waarop ik dit schrijf, hijs mijn rugzak weer op mijn rug en pak mijn camera. Ik ben benieuwd wat de tweede helft van de tuin mij zal brengen!

Trompenburg deel 2

Het is een uur nadat ik jullie achterliet in de Tuin van Woudestein, wanneer ik weer even ga zitten en mijn telefoon erbij pak. Ik heb het volgende deel van de tuin doorgelopen. Dit deel bestaat uit waterpartijen waarin grote dikke koi karpers zwemmen. Vooral de fel oranje exemplaren steken met hun kleur goed af tegen de donkere ondergrond van het water.

Op het water liggen deze periode tientallen schitterende waterlelies. In alle kleuren die variëren tussen spierwit en fuchsia roze. Omringd door hun grote bladeren en natuurlijk de karpers liggen ze erbij om van te smullen. Ik geniet van het fotograferen van dit soort mooie bloemen op allerlei manieren en vanuit verschillende standpunten. Op enig moment ga ik zelfs op mijn knieën in het sompige natte gras zitten. Alles voor die foto hè…

Ik kronkel door het schapen veldje waar momenteel heel opvallend geen schapen staan en steek verschillende bruggetjes  over, voordat ik op het bankje ga zitten waar ik nu zit.  Dit keer een bankje gedoneerd door Hendrik & Ulla Sjollema, als dank voor de vele uren genieten in deze tuin. Er staat geen jaartal bij, maar ik voel de historie als ik ga zitten. Er hebben vast en zeker heel wat billen op deze bank gezeten 😉

Terwijl ik hier zit hoor ik af en toe het gespetter van de koi karpers die boven komen. Trompenburg is een briljante plek om je zintuigen te trainen. Als je je ogen dicht doet ruik en hoor je zoveel moois! Ik doe het even en er gebeurt vanalles. Ik hoor een ekster, een jonge volgens mij. Ik hoor een vogel die ik niet thuis kan brengen. Ik ruik de geur van rozen. Een zoete geur die ik zo fijn vind om te ruiken. Oh die geur zorgt ervoor dat ik mijn ogen opendoe en besluit om naar de rozentuin te gaan. Het laatste deel voor vandaag dat ik bezoek.

Trompenburg

Rozen: in bloei en uitgebloeid

De rozenstruiken staan er een beetje bij alsof ze aan het einde van hun latijn zijn voor dit jaar. Sommige struiken hebben nog een paar schitterend bloeiende exemplaren en andere bloemen zijn al bruin aan het worden. Ik zoek natuurlijk de mooiste uit en precies als ik foto’s wil gaan maken komt de zon fel te voorschijn. Kak! Hoe fijn de zon ook is, niet als je wilt fotograferen. Het zorgt voor overbelichte en uitgebete foto’s. Nou ik ga dan eerst maar even verkennen aan welke struik nog mooie bloemen zitten en als ze de zon weer even weg is kan ik achter elkaar doorgaan met foto’s maken.

Zo gezegd zo gedaan… ik schiet roze, witte, rode en gele rozen. Vol in bloei en heerlijk geurend. Bijen en hommels hupsen van de ene bloem naar de andere en eten hun buikjes vol aan nektar. Ik hoor gezoem en zie gedartel. Heerlijk dit. Klik klik klik. Nog een paar foto’s. Nou volgens mij heb ik nu alle rozen wel gehad.

Ik kijk op mijn horloge en zie dat het al bijna twee uur is. Ik loop hier alweer 4 uur rond. Tijd om naar huis te gaan. Op weg naar de uitgang pak ik nog net een bijzonder moment mee… Een dikke vette sprinkhaan op een oranje gerbera. Werkelijk schitterend. Als ik de poort uitloop weet ik dat ik hier volgende week weer ben. Wanneer plan jij een bezoekje in?

Misschien vind je dit ook wel leuk

5 tips – wandelen en fotograferen tussen bloemen

5 tips – wandelen en fotograferen tussen bloemen

De lente is in aantocht! Yes!! De afgelopen jaren heb ik een aantal heerlijke plekken ontdekt, vol met de mooiste bloemen om in de lent te gaan wandelen en fotograferen. En elk jaar probeer ik terug te keren naar deze plekken. Dit jaar deel ik mijn ontdekkingen met...

De verrassing van Delft: Arboretum & Heempark

De verrassing van Delft: Arboretum & Heempark

Ken je dat, dat je ergens al je hele leven lang woont en toch nog nieuwe plekken ontdekt? Ik had dat deze week. Al heel wat jaren bezoek ik Delfgauw, een plek vlak achter de Ikea in Delft met een uniek stukje natuur. Je kunt er fantastisch wandelen, fietsen en...

Trompenburg: een prachtige plek in Kralingen

Trompenburg: een prachtige plek in Kralingen

Ik zwerf door Trompenburg Arboretum & Tuinen Rotterdam. Over de paden, langs bloesems, narcissen en helleborussen. Het is begin maart en lente in de tuinen. Wat voelt het hier vandaag fijn. Het is een sporadische zonnige woensdag en ik heb besloten vandaag de...

Pin It on Pinterest

Share This